On way home, I saw kids playing around our village. The girls are playing with the Chinese garter while the boys are playing this so called "Tumbang Preso."
When I got home, I asked my mom, "Nay, pano laruin yung tumbang preso?" She explained but I didn't understand what was she talking about. I also asked my brother what is it but again, wala akong naintindihan.
As you can see, when I was a little kid, I'm not an outdoor person. Not because I just want to stay at home but because my parents won't allow me to go out of the gate. That's the time na humaling ako sa mga libro. Typical girls at my age would be playing with dolls outside while me, I'm at home, curled up on the couch, reading a book. Sooo, hindi ko talaga alam kung ano ang Tumbang Preso. From what I've seen, they're like goona throw their slippers to the can and i dont know.
---------------------------------------------------------------------------------
Ang inyong pretty-ng otor ay nagbabalik!!!!!!! Ewan ko ba dito sa kakambal ko, tumbang preso ng tumbang preso. DUH. kambal, di mo alam kung ano ang tumabang preso. Ano yun, ah, PAYN. DI KO RIN ALAM.
Eto na angggg continuation of Wake Up With Amnesia
---------------------------------------------------------------------------------
"You're his what?!" tanong sakin ni Kuya
"G-g-girlfri-end po."
"Fu**ing sh**! Layuan mo na sya."
"Pero Kuya, mahal ko sya."
"Kung mahal ka nya, bakit niya ka relasyon si Kath- I mean si H-haley."
"Kasi- baka- ano-," putol putol kong sabi.
"You're gonna break up with him formally and thats final." sabi ni Kuya at umalis. Pag sinabi ni Kuya, sinabi ni Kuya. Sa tingin ko, tama sya. Hindi na ako dapat pang umasa na babalikan pa ako ni Alex.
HUHUHUHUHU. TT TT. Tengene. Ako na nga nakipag break sa kanya na taas noo, ako naman ngayon ang umiiyak. Sinong tangers?
"Why are you crying again?" Tumabi sakin si Lukreng.
"L-lukreng, bakit ganun?"
"Wag mo ko tanungin kasi hindi ko din alam. Yan ang hirap sa inyo, makikipag hiwalay tapos iiyak iyak. Tsk. Tsk. Ang yo ay iyo. Don't share."
"Minsan hindi dahil hindi mo gusto, hindi mo na gagawin. Kahit masakit, yun yung tama eh."
"Alin ang mas masakit? Doing the right things or doing things right?"
"I don't really know. How I wish na alam ko kung ano difference sa dalawa."
Nagising na ako na mapula pa din ang mata. Nakatulugan ko na ang pag iyak. Ha-ha. I'm like a ticking bomb ready to explode anytime. Its hard to wake up every morning na alam mong pag gising mo, WALA NA SYA. Wala ng magtatanong kung kumain ka na ba or what. Wala. I wish that I could wake up with amnesia. Nakalimutan na lahat ng ginawa namin. His kisses. kahit na nakikita ko syang masaya kasama si Haley, nalulungkot rin kaya sya sa pag iwan nya sakin, pag iwan ko sa kanya rather. Baka naman pinag laruan nya lang ako. Kasi kung totoo yung mga ginawa namin, bakit hindi sya nasasaktan? Bakit okay lang sya? Pano pa sya nakakatawa ng ganun? Pano? Kase ako, hindi ko pa kaya. Oo, tanggap ko na siguro nun na maghihiwalay at maghihiwalay kami pero iba pa rin pala pag sa kanya nanggaling na "Geh. Para maging formal na rin kami Ni Haley." I wish, how i wish that i could WAKE UP WITH AMNESIA.
¬END¬
---------------------------------------------------------------------------------
Walang halong kacharotan, end na po talaga sya. Since isa akong hater ng mga open ended na istury, tinry ko ding gumawa, bakit ba? Bahala na kayo sa trip nyo dyan. ^^ Wahahaha.
-Otor na Pretty-
END?! Di nga :O Whyyyyy?
ReplyDelete